Frame

تلوزیون

2009-07-27T00:14:00.002+04:30

این را بخوانید. به خصوص آن قسمتی را که اسم چند سریال را می‌آورد: حنا، ارتش سری، سر به داران، سلطان و شبان و ... این‌ها یعنی دوره‌ی کودکی من! یعنی تلوزیون سیاه و سفیدی که هر چند وقت یک بار باید یک تو سری می خورد تا تصویرش صاف شود. از کودکی‌ام خاطرات مبهمی دارم، اما قوی‌ترینش، همین تلوزیون سیاه و سفید است که گفتم و رابطه‌ام با تلوزیون و کارتن و اسم سریال‌های بزرگ‌ترها. شب‌های تاریک‌تر از شب‌های حالا. لامپ‌های صد وات آن موقع، آن‌قدرها زورشان به تاریکی نمی‌رسید. آن هم در اتاق‌هایی که گچ و خاک بود دیوارهایش و تیره. تلوزیون اما برایم، چیز مقدسی بود. باید می‌نشستی منتظر که برنامه‌ی کودکش شروع شود، اذانِ وسط برنامه کودک را تحمل کنی و بعدش هم همین‌طور زل بزنی به سریال‌هایِ آدم بزرگ‌ها. گرچه از همان کارتن‌های دوره‌ی کودکی هم چیز زیادی در ذهنم نمانده. آن زمان تلوزیون دیدن، یک آیین بود برایم. یاد آن زمان افتادم همین طوری.
پی‌نوشت: این چند خطی که نوشتم، هیچ ربطی به محتوای پستی که لینک دادم ندارد!

این روز

2008-10-17T23:29:00.000+03:30

این روزی که جمعه است، که می‌گویند که جمعه‌ها دل‌ها می‌گیرند، این روزی که دوست داری فکر کنی که هی گولمان زده‌اند با این جمله‌ها بزرگ‌ترها، و ما هی گول خورده‌ایم و دلمان غروب‌های جمعه گرفته است و هی آه کشیده‌ایم و منتظر که شب بشود و فردا بشود و بعدش برویم به سمتی و فراموش کنیم دل‌مردگیِ جمعه را، این روزی که صبحش با دلتنگی شروع شود و بعدش سکوت، که فکر کنی هر چه بگویی گند خواهی زد به قامت دلتنگی، و آرام تصمیم بگیری که دلتنگی‌ات را مزمزه کنی، مبادا که فراموشش کنی، این روزی که آفتابش کمی قد خم کرده که سایه‌های دیوارها کشیده‌تر شوند، این روزی که ابرها هم دست از شوخی با همان آفتابِ قامت خم کرده برنمی‌دارند، این روزی که حیاط خانه‌اش کمی آفتاب است و کمی باد و کمی سایه، این روزی که پس از مدت‌ها می‌نشینی و "آخرین برگ پاییزی" را گوش می‌دهی، با این‌که یک ماه از پاییز می‌رود و برگ‌ها هنوز خیال افتادن ندارند در واقعیت، این روزی که برگ‌های خیالت زرد و سرخ و نارنجی شده‌اند همگی، و هر چه هم که انتظار می‌کشی که آن واقعیت بشود شبیه این خیال، که خیال را تماشا کنی در واقعیت، واقعیتی رویایی، در این روزهایی که فرصتِ بیش‌تری برای تماشا داری، روزی است که می‌ارزد جایی نگهش داری.

2008-06-10T09:15:00.001+04:30

آی حال می‌دهد وقتی فکر می‌کنی امتحانت ساعت نه بوده می‌فهمی که ساعت یک و نیم است!
-چشمان وق زده‌ی یک آدم نسبتن کچل را وقتی دارد به ساعت امتحان نگاه می‌کند تصور کنید!

2008-06-09T11:28:00.001+04:30

-از ته بزن.

کمی سرشو عقب برد و چشمای وق زده‌ش رو دوخت به من.
-گفتم بزن، از ته بزن.